Krant – huldiging kampioen 25 km ’61

Een uurtje later naar bed, want …
OIRSCHOT huldigde kampioen Fons Veldhuizen
In ‘De Zwaan’ flonkerden legendarische namen

(Van onze speciale verslaggever)

OIRSCHOT, woensdagavond. – Tegen het majestueuze oude schip van de Oirschotse Sint Pieter kaatsten woensdagavond de moderne syncopische akkoorden van de mars Sempre Dixieland. Alle petticoats van het dorp waren in de stijf en uit de kast en de zonen van Oirschot wisten met ogen en oren geen raad. Ofwel de harmonie Arti et Amicitiae ofwel al dat schone in het krakend gesteven goed… Oirschot musiceerde en vlagde woensdagavond om zijn grote kampioen van de superlangeafstand, Fons Veldhuizen. Met z’n allen hadden ze Fons afgehaald onder de forse kastanjebomen van het Hendrik ter Meerplein aan het kanaal. Fons kwam van de overzij, waar hij woont. Tot aan de brug gunde hij zijn vader en moeder de kop, maar met de piepende latten onder zich demarreerde hij en aan het hoofd van het familiepeleton, waarvan verder ook broer en aanstaande schoonzus deel uitmaakten, ging hij naar beneden de dijk, waar de klarinetten en het nikkel van de harmonie onder de bekwame hand van directeur Post een trotse mars in de eerste zomeravondlucht van 1961 tetterden…

Voordat Fons zijn clubmakers een goeieavond kon toewensen, hing er al een enorme krans van prachtige rode en witte bloemen om zijn hals. “Da’s nogal ‘ne grote”, zei Fons zichtbaar onder de indruk. “Vader, steekt gij mer aan d’n ene kant d’n erm d’r dur en gai moeder vat d’n andere kant…” Toen maakte de harmonie rechts uit de flank mars en met de feestmars van Blankenbergh in de partituurklem marcheerde Arti et Amicitiae voor de familie Veldhuizen uit de Molenstraat in, waar de jeugd een uurtje later naar bed mocht, vanwege de kampioen. Trouwens wie kruipt er in bed als een grote vlaggepaal het bed dwars barricardeert… Uit de slaapkamerramen woeien de dundoeken en Klaas Vaak moest maar zolang wachten op de overloop. Voor het hof Daems zat een oud grijs vrouwke, parmatig op haar stoel van heel de stoet te genieten: tamboers, bestuurderen, de grote trom, blazers, de feesteling met familie en de teenagers traditioneel vergezeld van het plaatselijk bepaald bescheiden nozemdom, hoe kan het anders op … brommers.

image2 (11) image1 (13)

Voor het hotel De Zwaan zette men de Veldhuizens op een ‘gestoffeerd ereplankier’ en nam dokter Lieshout als voorzitter van de supportersclub Fons Veldhuizen ’t woord. En de dokter zei het schoon. Hij mikte zijn woorden welgekozen binnen de grote groene cirkel van de krans om Fons’s tengere gestalte. “Fons”, zei de dokter, “wij hebben respect voor je dagelijks volgehouden training, ja, ge zijt wat koppig en ge hebt een sterke wil, als we al je bekers en medailles bekijken, dan geloof ik, dat we je wel elke week hadden kunnen huldigen, ge hebt in Hilversum een grootse prestatie verricht. In dat slechte weer 25 kilometers hardlopen in 1 uur, 21 minuten en 35,8 sekonden. Dat kan geen van ons zelfs op de fiets… En de dokter besloot zijn toespraak met een lang leve Fons Veldhuizen en lang leve Oirschot. De harmonie blies er prompt nog een feestmars overheen, dat het daverde en toen schuifelden alle Veldhuizens achter hun kampioenstelg ‘het Zwaantje’ binnen.

Als wilde hij zichzelf wegmoffelen zo schielijk trok ook Piet van der Sande met de stoet recepianten mee. Maar we zagen hem nog net en hoorden op deze feestelijke avond het daarmee schril contrasterende verhaal van sterke Piet, na Veldhuizen een van de beste lange afstanders die Nederland heeft. Piet was ook in Hilversum, toen Veldhuizen triomferend zijn 25 kilometers beëindigde, maar Piet zat op de … fiets achter zijn vriend Fons, als verzorger. Een onwillige achillespees heeft een pijnlijke streep door het trainingsschema en Piets wedstrijdkalender gehaald en pas volgende winter mag de stoere boerenzoon uit Oirschot-Spoordonk weer in de spikes. Maar door de sombere trekken van Piet van der Sande brak toch weer de lach, want het was er gezellig in hotel ‘De Zwaan’. Fons Veldhuizen drukte er bescheiden lachend de handen van ontelbaren en rondom hem stonden zijn ruim zeventig trofeeën uitgestald. ETC.

Een gedachte over “Krant – huldiging kampioen 25 km ’61

  1. Prachtige website, Mooie foto’s en ik ben onder de indruk van Fons’ palmares.
    Mooi initiatief om deze sportman in hart en nieren zijn verdiende podium te geven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *